یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم

گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم

پر پروانه شكستن هنر انسان نيست ،گر شكستيم ز غفلت من و مايي نكنيم

يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم، وقت پرپر شدنش ساز و نوايي نكنيم

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند، طلب عشق ز هر بي سروپايي نكنيم.

‍‌‍

 کسی که در آفتاب زحمت کشیده حق دارد در سایه استراحت کند.

 انسان سه راه دارد:

 راه اول از انديشه مي‌گذرد، اين والاترين راه است.

 راه دوم از تقليد مي‌گذرد، اين آسان‌ترين راه است.

 و راه سوم از تجربه مي‌گذرد، اين تلخ‌ترين راه است.

                                                                          کنفسيوس

                                به دیده تحقیر نباید نگریست در دگران!

                              چه شاید آنکه در او به کوچکی می نگری

                               بزرگ باشد و حتی بزرگتر از تو!

زندگی ارزش ندارد،اما هیچ هم به قدر زندگی ارزش ندارد.

آندره مالرو

   عدالت مساوات نیست

    عدالت

   در اختیار گذاشتن

   امکانات و امتیازات به

   افراد در حد توان آنها می باشد.

از زندگی از این همه تکرار خسته ام

از های و هوی کوچه و بازار خسته ام

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه

*امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام*

دلخسته سوی خانه                           

تن خسته می کشم

دیگر از این حصار دل آزار خسته ام

تنها و دل گرفته ، بیزار و بی امید

از حال من مپرس که بسیار خسته ام

از او که گفت:یاد تو هستم ولی نبود

از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام.

اگر دشمن وطنی بود و صلاحش دروغ!!

کوروش چه می گفت؟؟؟!!!

خدا به ما انگشت داده ـ مامان میگه :"با چنگال غذا بخور."

خدا به ما صدا داده ـ مامان میگه:" جیغ نزن."

مامان میگه"کلم بخور،حبوبات و هویج بخور."

ولی خدا به ما هوس بستنی شیره ای داده.

خدا به ما انگشت داده ـ مامان میگه:"دستمال بردار."

خدا به ما اب گل آلود داده ـ مامان میگه:"شالاپ شولوپ نکن."

مامان میگه:"ساکت باش ،خوابه بابات."

اما خدا به ما در سطل آشغال داده که میشه باهاش شترق صدا داد.

خدا به ما انگشت داده ـمامان میگه:"باید دستکش هات رو دستت کنی ."

خدا به ما بارون داده ـ مامان میگه :"مبادا خیس بشی!"

مامان میخواد ما مراقب باشیم و زیاد نزدیک نشیم به اون سگ های قشنگ غریبه ای که خدا

بهمون داده نوازششون کنیم.

خدا به ما انگشت داده ـ مامان میگه :" برو دستت رو بشور."

ولی آخه خدا به ما جعبه های پر از زغال و تن های سیاه شده ی قشنگ داده،چه جور!

من چندان باهوش نیستم،ولی یه چیز رو مطمئنم به خدا ـ

یا مامان داره اشتباه میکنه،یا اگه نه،خدا.

شل سیلورستاین

در هياهوي زنگ تفريح مدير معاونانش(دو نفر ) را براي جلسه به دفتر خواست.قرار بود

 براي ايجاد رقابت و تشويق بچه ها به درس خواندن جوايزي تهيه كنند

 (اين جوايز از محل كمك هاي والدين تهيه ميشد دبيرستان مورد نظر واقع در صد متري مشهد "گلشهر")

بعد از شور قرار شد جايزه ي ويژه يك دوچرخه باشد

دبيري :پس براي ضايع نشدن حــــــــــــــــــــــــــق،اسم بچه هاي افغاني را از ليست خارج كنيم.....

و تاييد عده اي فرهنگي همكار!!!!

معاون (شخصيتي كه من ايشان را ابر فرهنگي مي نامم ):

هنگامي كه  ما آمار و معدل گيري مي كنيم ،مگر همين افغان ها نيستند كه باعث اول شدن ما در

ناحيه ميشوند . چه در درس و چه در فعاليت هاي پرورشي و ورزشي؟!!!

"سكوت"                                                                                             

و مدير (كه من ايشان را ابر مهربان مي نامم ):

با تاييدشان آب پاكي بر دست هاي حضار فرهنگي ريختند.                            

........................ و شد آنچه شد                                                          

به دنیا پا نهاده ای

درست مانند :

کتابی باز ، ساده و نانوشته ،

باید سرنوشت خود را رقم بزنی،

خود، ونه کس دیگر

چه کسی می تواند چنین کند؟

چگونه ؟

چرا؟

به دنیا آمده ای!

هم چون یک بذر زاده شده ای،

می توانی همان بذر بمانی و بمیری،

اما،می توانی گل باشی و بشکفی،

می توانی

درخت باشی وببالی!

"اوشو"

 کاش پدر و مادرها (بزرگترها) با صلاح دیدشان دیواری نمی ساختند که از پس آن صلاح ما را نبینند .

روزهایی که بی تو می گذرد

گر چه با یاد توست ثانیه هاش

آرزو باز می کشد فریاد:

در کنار تو می گذشت ای کاش!

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن

با مردم بیدرد ندانی که چه دردیست؟!

      همیشه ، تنها و نا امید و ملول 

      تنت ، روانت ، از دست این و آن خسته ست ،

      همیشه ، وقتی رخسار این جهان تاریک ،

      همیشه ، وقتی درهای آسمان بسته ست :

      همیشه ، گوشه ی گرمی ، به نام "دل" با توست

      که صادقانه تر از هر که ، با تو پیوست ست

      به دل پناه ببر ! آخرین پناهت اوست.

       تو را چنان که تمنای توست ، دارد دوست !

ساده ترین کار جهان این است که خود باشی ، و دشوارترین این است

 که کسی باشی که دیگرانت می خواهند .

عاشق حقیقی در سودای وصل نیست ، عشق را بند و مرزی نیست

عشقی که بتوان برای آن جایگزینی ساخت

عشق نیست

آّه ، نه

عشق نشانی جاودانه است .

برای تو که صدای بال های کبوتر مهرت در آسمان ابری دلم طنین افکند

کنار آشیان تو من آشیانه می کنم

هوای آشیانه را پر از ترانه می کنم

کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای ؟

و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

به قول کسی در دنیا سه نوع آدم پیدا می شود :

آن هایی که اتفاق های زندگی خود را خلق می کنند .

آن هایی که زندگی برایشان اتفاق می افتد .

و سرانجام آن هایی که با تحیر می پرسند :

چه اتفاقی افتاد؟!

          آرزو

                           کاش امشبم آن شمع طرب می آمد

                                                                            وین روز مفارقت به شب می آمد

                           آن لب که چو جان ماست،دور از لب ماست

                                                                          ای کاش که جان ما به لب می آمد

                                                                                                                  رهی

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

وآنچنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزدم تا که زدستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

هر چه را که می خواستم زمانی به دست آوردم که دیگر نمی خواستم.

این مشکل نیست که مشکله

این برخورد با مشکله که مشکله

این جهان ، جهان تغییر است ، نه تقدیر !!!

هدف زندگی دو چیز است :

آنچه را که میخواهیم به دست آوریم و سپس از آن لذت ببریم.

کسی که فکر کند بالاخره روزی عشق از بین خواهد رفت، عاشق واقعی نیست.

   سفر برایم هیچ چیز به جز دلتنگی ندارد. اما زندگی به من آموخت ... برای بهتر دیدن عظمت

         هر چیز باید قدری از آن دور شد !!!

  من به چیزی که بدون آن هم زندگی میسر است ارزش نمی دهم.